و ميت « 1 » باقى خواهد ماند گرچه به صورت ظاهر زنده باشد و ادعاى بينايى و علم و معرفت كند و خود را انسان بداند . به حكم عقل ، اطاعت جاهل از عالم ، نادان از دانا ، غير متخصص از متخصص ، گمراه از هادى و آنكه بافت وجودىاش مأموم بودن است از امام به حق ، واجب و لازم است و هيچ عقل سالمى امتناع از اين حقيقت را ندارد و نخواهد داشت . بىترديد اگر انسان در هر شرايطى كه باشد و در هر كجا كه زندگى كند ، با دست يافتن به معرفت اهل بيت عليهم السلام كه امامان به حق و منصوبان از جانب خداى مهربانند ، مأموم آنان نشود و آيين و دينش را از آنان نگيرد و در راهشان كه صراط مستقيم حق است قدم ننهد و از فرهنگ ثمر بخششان كه تفسير آيات كتاب خداست پيروى نكند و فرمان هاى استوارشان را اطاعت ننمايد ، گرچه همهء عمرش در مدار جهاد و كوشش قرار گيرد و چون چشمهء فصل بهار از وجودش عمل خير بجوشد ، به فرمودهء پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله به نتيجه و منفعت كوشش خود نخواهد رسيد « 2 » و تا رسيدن به هلاكت ابدى و شقاوت هميشگى ، در ضلالت و گمراهى خواهد ماند ! آرى ، انسانى تا ابد از گمراهى مصون است و از كوشش و جهادش بهره

--> ( 1 ) - « إِنَّكَ لا تُسْمِعُ الْمَوْتى وَ لا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعاءَ إِذا وَلَّوْا مُدْبِرِينَ » « بىترديد تو نمىتوانى [ دعوتت را ] به مردگان بشنوانى ، و نيز نمىتوانى آن را به كران كه پشت‌كنان روى برمىگردانند بشنوانى » نمل ( 27 ) : 80 . ( 2 ) - ينابيع المودة : 2 / 272 ، باب 53 ، حديث 775 .